پاک کن

2010-09-14T14:25:00.000-07:00

عشق
14 - 15 سالش که بود ، دو سه روز آخر ماه رمضون که میشد دیگه حال و حوصله های حرف زدن با هیچکی نداشت . افطاریش رو که می خورد می رفت تو اتاقش و هدفون های آی پادش رو می ذاشت تو گوشش . می زد و بعضی وقت ها بیست بار اهنگی رو که محسن یگانه برای تیتراژ ماه عسل خونده بود گوش می داد . بعد هم می شست خاطرات ماه رمضون رو از اول تا آخر مرور می کرد . می گفت می خوام یاد ماه رمضون همیشه تو ذهنم بمونه . پسر ، حسابی عاشق شده بود ، عاشق ماه رمضون ! گفتیم این استیل نوشتالژی بازیش گرفته ، بزرگ که بشه مشغول درس خوندن و کار بشه دیگه حال و حوصله مرور خاطرات ، اتفاقات گذشته و این حرف ها نداره .
پریشبی افطاری خونه مامانجونینا بودیم . مثل همیشه بعد افطار نشسته بودیم پای سریال . داشت تو اتاق نماز می خوند . یه دفعه عید فطر رو زیرنویس کردن . دیدم از اتاق بیرون نمیاد . دیدم نشسته ی گوشه اتاق و صدای ضبطش رو زیاد کرده :
خلاصم کن از عشق هایی که گاهیی هست و گاهی نیست

2007-06-03T00:34:00.000-07:00

چرا محسن نامجو ؟
چرا محسن نامجو اینقدر سر و صدا کرده و می کند ؟ چرا این همه نشریه درباره او پرونده داده اند و او را پدیده موسیقی ایران نامیده اند ؟چرا کلی وبلاگ آدم های به اصطلاح خاص و عوام (بلاگفایی ها!) دانلودآهنگ های او را گذاشته اند و همینطور از او تعریف می کنند ؟خود من هم آهنگ های او را دوست دارم ، از طرز شعر گفتن و خواندنش بدم نمی آید و البته همراهی ساز های مدرن با ساز های اصیل ایرانی (مثل سنتور و گیتار در نو بهاری ) خوشم می اید اما فکر نمی کنید نسبت کارهای او و سر و صدای او در مطبوعات و دنیای اینترنت کمی نا متناسب است ؟ کارهای او خوب اند اما نه در این حد که می گویند و می نویسند و تبلیغ می کنند ؟

دلیل اول را شاید به خاطر مصاحبه های زیاد او به خصوص دو مصاحبه اش با ماهنامه نسیم و هفت نامه همشهری حوان ، که در آن او را به عنوان پدیده موسیقی ایران شناخته بودند دانست . که خود این باعصث شد که خیلی ها که آهنگ های او را نشنیدند با تعریفات دو نشریه مذکوره علاقه مند به شنیدن آثار او شدند

دلیل دوم همان تئوری معروف غیر مجاز ها و زیر زمینی هاست که در فروش کارهای هنری تاثیر واقعا بسیاری دارد . مثل مارمولک که چگونه سی دی هایش فروش رفت (بعد از شایعه سانسور و مجوز ندادن)یا خیلی از همین کارهای موسیقی زیر زمینی خودمان . محسن نامجو هم با این که ترنجش مجوز دار شد اما شنیدن کارهایش به یک کلاس تبدیل شد .یعنی مثلا هر کس که آهنگ های محسن نامجو را شنیده باشد آدم خیلی با کلاسی است و از اسرار نهان با خبر . مثل خیلی از دوستان که برای فیلم هایی که نصف آن خواب بوده اند غش و ضعف می روند چون کارگردانی معترض دارد و فیلم هایش اجازه پخش نمی گیرند

دلیل سوم که بیشتر به توجه وبلاگ های به اصطلاح عام (همان گروه بلاگفایی ها!) مربوط می شود حضور همان بازیگر اسمشو نبر ! در یکی از کلیپ های محسن نامجو است که خب توضیح بیشتری نمی خواهد . فقط کافی ا است نام او را در گوگل سرچ کنید تا ببینید چند درصد لینک ها به آن کلیپ است

دلیل چهارم هم بیشتر به شخصیت محسن نامجو بر می گردد . که مثال بارز آن طرز لباس پوشیدن و شخصیت معترض و منتقدش است که خب با توجه به طبع ایرانی دوستدار بت شکنان خیلی عجیب نیست استقبال از او با همه این تفاسیر و دلیل بافی ها من هنوز در فکرم که چرا محسن نامجو اینقدر سرو صدا کرده ، یعنی بیشتر از ان که باید و می طلبد

2007-06-03T00:15:00.000-07:00

يه تعريفي هست كه ميگه داستان كوتاه داستانيه كه بشه سر ميز شام براي ديگران تعريفش كرد . يعني هم كوتاه باشه ،هم جذاب و هم ... .اگه با اين تعريف داستان كوتاه موافق باشيم نه آن نوع كه داستان كوتاه معمولا اندازه يك فصل رمان است ، اين چيزي كه من الان هم نوشتم داستان كوتاهه . يعني ميشه در عرض پنج دقيقه تعريفش كرد و نظر همه رو هم جلب كنه همونطور كه خود من اين داستان رو از زبان كس ديگري «شنيده ام» و اگر حواستا ن را جمع كنيد خود شما هم كلي داستان كوتاه در روز مي شنويد كه مي توانيد آن ها را
بنويسيد يا تعريف كنيد
كارت سوخت

2007-05-28T08:41:00.000-07:00

آقاي دايي ، به« قدرت» شما در فوتبال ايران پي برديم

قهرماني تان مبارك

2007-05-28T08:19:00.000-07:00

شنوندگان عزيز ، صداي من را از ايران نمي شنويد

از خواص امتحان ، اين است كه تو را مجبور مي كند به تمام كوچه پسكوچه هاي كتاب سر بزني تا مبادا مطلبي نخوانده بماند و نمره گرانقدر نشود 75/19 (محض خيالبافي !). ما هم مشغول همين كوچه گردي ها در كتاب مان بوديم كه مطلبي ديدم قابل تامل بسيار
عرضم به خدمتتون كه در يكي از درس هاي كتاب اجتماعي سال سوم ، « چرا ما به قانون نيازمنديم ؟» ، آمده بودند و براي جامعه با قانون و بي قانون مثالي زده بودند تا به دانش آموزان خوانندگان كتاب بقبولانند كه قانون چيز خوب و مفيدي است ( البته اگر اجرا شود! ). مثال جامعه قانونمند كه همان آرمانشهر هميشگي و دوست داشتني بود اما مثال جامعه ي بي قانون ، عينا از كتاب

فرض كنيد ( مي دانم گه فرض كردنش برايتان سخت است ، سعي خودتان را بكنيد.) وقتي به پياده رو مي آييد يك موتور سوار با سرعت ار جلوي شما رد شود

نانوا هنوز شروع به پخت نكرده باشد

در راه بازگشت به خانه كسي به شما اهانت و ... بكند

آيا زندگي در اين جامعه سخت نيست ؟
آيا در همچين جامعه اي شما به فرداي خود اطمينان داريد ؟

بعد از اين كه اين مطالب را خواندم سري به درس هاي بعدي زدم و ديدم كه توضيحات فراواني درباره قانون اساسي ايران داده و گفته شما در كشور قانونمندي زندگي مي كنيد . پس حتما اشكال از من است ، آقا من در ايرا زندگي نمي كنم ، يعني همه شما در ايران زندگي نمي كنيد ، چون كه همينالان يه موتوري با سرعت از جلوي من رد شد.ايران يه جاييه كه نمي دونم كجاست، اگه رفتيد عكس هاشو براي من بياريد

2007-05-20T13:15:00.000-07:00

در ستایش فوتبال

یک- پول چیز خوبی است ، اما آدم هایی که پول دارند خوب نیستند یا بر عکسش ، آدم ها خوب اند اما پول چیز بدی است . هر چی که هست ورود این دو تا به فوتبال ( آدم های بد یا پول بد) باعث شده که فوتبال هم بد بشود . بد ، بد ، بد
رئال مادرید و چلسی بهترین بازیکنان دنیا را می خرد و همه ما ان ها را تحسین می کنیم و آفرین می گوییم چون که تیم خوبی دارند . اما یک لحظه فکر نمی کنیم که اگر مثلا "ریسینگ سانتاندر" هم سرمایه ای به اندازه رئال و چلسی داشت الان جای آن هم بالای جدول بود ، پس چلسی و رئال خیلی هنر نکرده اند برابر تیم هایی که چندین ( این چندینه خیلی گنده است ها!) برابر ان ها سرمایه دارند پیروز می شوند و همینجور خوشحال می شوند که وای ما چه تیم خوبی هستیم و باریکلا و این حرف ها ! واضح ترین مثال اش هم فیل و مورچه است ، فیل اگر مورچه را نکشد چی کار کند ؟

(دو
گاهی اوقات مورچه هایی پیدا می شوند که فیل ها را می کشند . مورچه هایی که در گروه آن ها اثری از قهرمان و ابر قهرمان نیست بلکه آن ها یک تیم هستند ، تیمی که کنار هم به یک قهرمان تبدیل می شوند . تیم هایی مثل کیه وو ، ختافه یا ویگان چند سال پیش یا سویا ی این روز ها . آن ها به معنای واقعی کلمه یک تیم هستند . وقتی به چهره بازیکنان شان نگاه می کنی و تلاش شان را می بینی ، و=از فوتبال واقعی و گروهی که در آن اثری از پول و سرمایه های کلان نیست ، لذت می بری می فهمی که فوتبال یعنی چه ! بازیکنانی که به خاطر تیم بازی می کنند نه پول ! اما چلسی ، رئال مادرید ، منچستر ، لیورپول و ... . با یک کمی شل کردن کیسه به راحتی از این تیم به آن تیم می روند و انگار نه انگار

(سه .
برای من وارد شدن سهام تیم های فوتبال به بورس مثل کابوس می ماند . کابوسی که به حقیقت پیوسته . فوتبال دارد صنعت میشود و وسیله ای برای افزایش سرمایه ی شکم گنده هایی که تا به حال یک بار هم توپ به پایشان نخورده . و چهره انان را هنگام

تماشای فوتبال تیم زیر سلطه شان مقایسه کنید با چهره تماشاگران .
(چهار

دیوانه ام کرده اند این تابلو ها و مارک های تبلیغاتی هنگام فوتبال . تمام سعی شان این است که حواس تماشاچیان را پرت کنند به

خودشان . به خصوص این جدید ها که برقی هم هستند . به هر جا که نگاه می اندازی یک مارک و برند و شعار هم می بینی . بازیکنان هم که انگار تابلوی متحرک هستند . تمام سعی شان را می کنند تا آرم "نایک" یا " آدیداس " هد بند شان را به دوربین نشان دهند . مثل باغ مظفر آن وسط ها هم کمی فوتبال می بینیم

(پنج

شاید فکر کنید خیلی شعاری و حال به هم زن حرف زدم اما باور کنید این حرف ها رو همه از ته دل خودم به عنوان یک فوتبالدوس

زدم . من وقتی می فهمم که دیوید بکام رفته به آمریکا با آن قدر پول ، وقتی خریده شدن لیورپول و خیلی از باشگاه های دیگر را توسط همان شکم گنده های از فوتبال بی خبر می بینم دیوانه می شوم و همانقدر خوشحال می شوم وقتی پیروزی های سویا و رم و آرسنال و .. را می بینم . آن ها مثل روستایی ها می مانند : خودشان بازیکن می سازند و کشف می کنند و با همان ها هم موفق می شوند . اما اگر شهری ها بگذارند !

2007-04-12T04:15:00.000-07:00

بعد سفر ، دنبال اين بودمكهسفر نامه اي بنويسم و همراه سفر نامه نقدي داشته باشم بر حال و احوال دوبي . شهري كه نقد خورش خيلي ملس است . اين تاكيدم بر نقد نويسي از آنجا مي آيد كه من مثل بيدي هم كه قلمم با باد نويسنده ها مي لرد. اگر روزي شعر حافظ بخوام مي شينم شعر مي گويم ، اگر روزي مجله و روزنامه خيلي بخوانم تمام نوشته هام به آنسبك مي شوند و اين چند روز هم كه مشغول خوندن خسي در ميقات جلال بودم (كه آن هم سفرنامه اي بود از مكه و نقد آن به قلم جلال) من هم مي خواستم مثل جلال همراه با سفر نامه نقد كنم آن جا را . ولي كم كم از حالت سفر نامه در آمد و تبديل شد به چيزي شبيه سفر نامه . يعني تمام اتفاقات ذكر شده در اين داستان ممكن است براي من اتفاق نيفتاده باشد براي همين مي گويم سفر نامه نيست. اين هم نوشته اي براي شهري كه در ناكجا آباد است . معلومنيست براي كجاست
اين است امارات متحده عربي

بعد اتحرير - آن عبارت آمريكن استاندارد كه در آخر داستان آمده روي توالت فرنگي ها نشوته ميشه براي اين كه نوع آن را بگويد . مثلا همين آمريكن استاندارد براي دستشويي هايي است كه شلنگ ندارد يا آيديال استاندارد دستشويي هايي است كه شلنگ دارد . در دوبي بيشتر دستشويي ها آمريكن استاندارد است
!!!

2007-03-31T02:31:00.000-07:00

کاش نمی اومدی عید دیدنی ، داربی !
عیده دیگه ، همه چی باید به خوشی و شادی بگذره . مثل فیلم ها و سریال ها و... فوتبال ها ! مگه میشه کانون های گرم خانواده ها رو با یک فوتبال به هم زد . مگه میشه آرامش شهر رو به خاطر نتیجه ی فوتبال الکی به هم زد .مگه میشه با یه داربی گند زد به اتوبوس ها ! تازه مثلا سال اتحاد ملیه ها . بعد ما بیاییم با یک مسابقه فوتبال ، هم اتحاد مردم و به هم بزنیم ، هم عید به این قشنگی مردم رو به عزا تبدیل کنیم ! راستی عید همتون مبارک ... مبارک شمایید ، مبارک ،مبارک داربیه ، مبارک مساویه ، یک – یک !

2007-03-21T02:22:00.000-07:00

توالي هاي حال به هم زن
!!!
در زندگي ما خيلي چيز ها بهخاطر اين كه معمولي شده عادي شده وهيچ وقت صبر نكرديم فكر كنيم ما واقعا براي چي داريم اين كار روانجام مي دهيم؟ چون كه ديگران سال هاست دارند اين كار را انجام مي دهند ما هم انجام مي دهيم ! به نوعي براي ما يك توالي شده ، كاري كه شب و روز پشت سر هم انجامش مي دهيم
توالي ، كه اختراع خودم مي باشد،‌نوعي نوشته است مثل همين توالي هاي زندگي ما كمتر كلماتش تغيير مي كنند و يك كار پشت سر هم را انجام مي دهند اما در لحظه ي آخر تلنگري به ما مي زنند .
دوست دارم و سعي مي كنم توالي ها را بيشتر كنم . اين اوليش ...تا بعد

2007-02-28T08:49:00.000-08:00

همه آنچه که شما ندیده اید !

"یعنی میشه یه روز سانسور نباشه !" بهرام رادان ، هنگام گرفتن سیمرغ بلورین

بله عزیزان ، بد روزگاری شده . بعد از این که مسابقات جام جهانی بازی ها با هشت ثانیه تاخیر پخش می شد تا یک وقت چشم هموطنان از امواج رسانه های غربی آسیب نبیند ، امواج رسانه های غربی هم دچار سانسور شده اند . تازه بحث ثانیه مانیه هم نیست بلکه ساعت هاست که قیچی شده اند ! مگه abc (شبکه پخش کننده اسکار) چه کم از صدا و سیما خودمون داره ! حالا برای این که شما خیلی خودتان را خسته نکنید و دو ساعت دنبال این نباشید که ببینید " چی کار کرده اند که سانسور شده ؟!» من تمامی لحظات سانسور شده را برایتان تعریف می کنم :

- تمام آن عکس های خندان و خوشحالی که از مارتین اسکورسیزی گرفته بودند با فتوشاپ کار شده بود . مارتی به من گفته بود که اگر جایزه بهترین فیلم هم به او بدهند روی سن نمی رود ولی مثل این که بعدا تو رو در وایستی کوپولا و اسپیلبرگ گیر می کنه و میرود روی سن . تازه وقتی رفت روی سن جایزه رو نگرفت و به خاطر حمایت از دی کاپریو ، جک نیکلسون ، رابرت دنیرو و هر چی بازیگر توی فیلم های جدید و قبلیش بوده که اسکار نگرفته اند ، با صدای بلند داد زد : No Car ,No Oscar"" (من نه کار – ماشین- می خواهم ، نه اسکار!) تماشاچی ها هم همگی تشویق می کردند و می گفتند : ایول ایول ، داش مارتی ایول !

- " چه جوری روتون میشه به من اسکار بدید در حالی که من سه هفته ی پیش سیمرغ گرفتم ! این اسکار برای خودتون !!" این جمله را کارگردان فیلم « زندگی دیگران » زمانی که اسمش برای آمدن روی سن خوانده شد ، گفت و اسکار را قبول نکرد .(البته طبیعیه که اسکاری ها این جمله را پخش نکردند) اسکاری ها هم برای این که جایزه رو دستشون باد نکنه آن را دادند به فیلم « نامه هایی از یوجیما» که چند تا دیالوگ ژاپنی وسطش داره . بالاخره دل کلینت ایستوود را هم باید به دست آورد دیگر ...

- مراسم تمام شده بود ، اما چند تا اسکار هنوز باقیمانده بود ! نشستند همه ی اسم ها را چک کردند دیدند کسی از قلم نیفتاده . سریع نشستند چند تا اسم و عنوان جمع و جور کردند تا با یک تیر دو نشون زده باشند . هم اسکار ها رو بدهند بره ، هم کسی بی اسکار نره خونه خانوم بچه ها نا راحت بشوند . برای همین سازمان باستانشناسی دو تا اسکار اهدا کرد . یکی به ایناریتو کارگردان فیلم « بابل » به خاطر زنده نگاه داشتن اسامی تاریخی ، یکی هم به پیتر اوتول !

- وسط های مراسم بود که چند تا از کارگردان ها و تهیه کنند گان به نشانه اعتراض به داوری و مورد توجه قرار نگرفتن فیلم هایشان با بال زدن به سبک سیمرغ ، اسکاری ها را تهدید کردند که از سال دیگر فیلم هایشان را به جای اسکار در جشنواره فجر ، نمایش می دهند و دیگر در آمریکا فیلم نمی سازند ! همینجوری پیش برود تا چند سال دیگر هیچکس در کشورش فیلم نمی سازد و همه یک پا محسن مخملباف می شوند !

- ( این خبر خیلی محرمانه است ، یه وقت با صدای بلند نخوندیشا !)

راستی چند تا از بچه ها لو دادند که اسکاری ها یک بسته پیشنهادی فرستادند برای دبیران جشنواره فجر ، که توش یک نامه و شاخ گل به همراه اسکار افتخاری بوده ، و تو نامه از ایرانی ها خواستند که جشنواره فجر رو از این به بعد چند روز عقب تر برگزار کنند تا باعث بد آموزی « شرکت کنند گان اسکار» نشود ، و کیفیت اسکار تحت تاثیر جشنواره فجر قرار نگیرد !

2007-02-20T11:55:00.000-08:00

180 درجه

1 ) " جون تو ، امان همه رو بریده این زمستون ! بس که یه دفعه آب و هواش رو تغییر می ده . همین دیروز

تو آسمون یه تیکه ابر هم نمی تونستی پیدا کنی ها ، حالا همچین داره برف می باره که انگار داره از آسمون پنبه می باره! یک کاری کرده که آدم مطمئن نیست که چه لباسی بپوشه بیاد بیرون . یکدفعه تی شرت می پوشی بارون میاد یا یک عالمه شال و کلاه می کنی بعد به جز آفتاب و گرما هیچی حاصلت نمی شود ! حالا می گیم ما آدم ها هیچی ، حد اقل تکلیف این درخت های بد بخت رو معلوم کن . بیچاره ها یک روز می بینند هوا آفتابی شده همه جا سرسبز شروع می کنند به شکوفه دادن فرداش با یک تگرگ همه شکوفه ها میریزند زمین . همه اش به بار میره ، به همین راحتی ... آخه آدم حسابی این چه وضعشه !"

نمی دوونم فک این رفیق ما درد نمی گیره !؟ از اول که راه می افتیم بیایم کلاس زبان شروع به صحبت می کند تا وقتی که برسیم. بعضی موقع ها سر کلاسم ول کن آدم نیست ...پچ پچ هاش همیشه تو گوشمه . حالا اگر حرف درست حسابی می زد یه چیزی . همیشه خدا داره می ناله و اعتراض می کنه، از زمین و آسمون . مثل این پیرمرد بازنشسته های اخمو هستند که تا آدم رو ی بینند شروع می کنند به اعتراض که چرا جوون ها این طوری شدند و دولت چرا حقوق ها رو نمی ده و ... ، عین همون ها . حالا هم که گیرش به زمستون افتاده . زمستون به این قشنگی ، کجا ش آدم رو اذیت می کنه .؟

2 ) توی راه ، یه خانه ای هست که همیشه در پارکینگ ش بازه از قضا ماکسیما به پایین هم توی پارکینگ نمی تونی پیدا کنی ، البته شکل و شمایلش خیلی به خونه نمی خوره آخه از دم کوچه تا در مجتمع فرش قرمز پهن کردند و رفت و آمدم توش زیاده ، تازه هر کی می آید بیرون چند تا کیسه تو دستشه ... بعد از چند وقت به کمک دوستم کاشف به عمل اوردیم که این مکان مخوف یه نوع پاساژ مخفیه . تازه توش هر کسی هم راه نمی دهند . باید وقت بگیری یا دعوت نامه داشته باشی . ارزون ترین لباس هاشم 200 – 300 هزار تومنه ! طوری که تخفیفش این شکلیه : به ازای هر یک میلیون خرید ، دویست هزار تومن تخفیف . هر دو میلیون تومن ، پونصد هزار تومن ! یک کم زیاد نیست ؟

3) از کلاس که بر می گردیم دیگه هوا تاریک شده . قبل این که بیام کلاس روزه ، بعدش شب ! خاصیت اصلی شب های تهران هم که شلوغیه خیابون هاست . رفیقم برگشتنم با من همراهی می کنه دو سه تا کوچه مونده به خونه ی ما راهشو از من جدا می کنه . بعد از اون من می مونم و ... خودم ! از اونجایی که خیلی عشق تنهایی و خلوت کردن با خودمم خلوت ترین کوچه ی ممکن رو برای آمدن به خونه انتخاب می کنم . یه روز یا بهتر بگم یه شب که داشتم تنهایی بر می گشتم خونه یک نفر از پشت صدا کرد :« آقا .. آقا !» من هم که معمولا هیچ صدایی رو تو کوچه ها به خودم ربط نمی دهم توجهی به صدا نداشتم ولی بعد از این که صدا نزدیک تر و بلند تر شد و فهمیدم که با من کار دارند . اول یک نفر بود اما بعد رفیقش هم اومد . هوا تاریک بود و قیافشون رو خیلی خوب ندیدم ولی از 22 سال بیشتر نداشتند . لباس های تیره تنشون بود . اول سوال کردند که بچه این محلی ؟ تا گفتم « آره ، تقریبا » یک کم کشیدنم کنار و بعد یه چاقو زیر گلوم . گفتند هر چی پول داری بدون سر و صدا بریز بیرون ! من هم اصلا هول نشدم ، نه که بگم پول و موبایل ارزش جون آدم رو نداره ها ، نه ممن یه قرون هم پول نداشتم . پس تنها نگرانی ام این بود که نکنه کیف زبانم و کتاب های توش رو بردارند ببرند ! اون هام نامردی نکردند و دیدند وضع من از خودشون بد تره ، کیفمو پس دادند و گفتند : «بچه پاسداران و اینجوری !» بعد هم سیاهی لباسشون تو ساهی شب ترکیب شدند و دیگه ندیدمشون ...

4)بعد این که رسیدم بابام زنگ زد پلیس ... اگه من بودم به پلیس زنگ می زدم ولی اون کسایی رو می گفتم که با خرید های دو میلیونی شون خبر ندارند که فقط چند متر اونطرف تر ... ( خودم خوشم نیمد از این تیکه ی آخر که خیلی شعاری شد ، خودتون هر نتیجه گیری که دوست دارید بکنید !)

2007-02-14T08:29:00.001-08:00

اندر احوالات جشنواره 25

چه کار می کنه این سودای سیمرغ ! مهدی شمس

مثل این که مسؤولان جشنواره پیش بینی همه این وقایع رو کرده بودند که اسم بخش مسابقه سینمای ایران رو گذاشتند « سودای سیمرغ » . معلوم نیست این سیمرغ مدل 85 توش از چه ماده ای استفاده شده که تمامی کارگردانان و دست اندر کاران فیلم ها می خواهند یکی از این سیمرغ ها داشته باشند ! حالا می خواهد فیلمشون قوی باشه یا ضعیف (قابل توجه بعضی ها ) . شاید از سال دیگه نمی خواهند سیمرغ بدهند و برای همین هم تمام کارگردانان از داور های امسال تقاضای جایزه دارند .داور ها هم که قربونشون برم مظنونین همیشگی اند . به قول آقای پرستویی : ایشالا خدا به همتون صبر اعطا کنه !

داوران دل نازک

داوران به غیر از مواردی ! که اون هم صد در صد دلایل سیاسی داشته ، درباره بقیه دست و دل بازی فراوان داشتند . طوریکه تو هر بخش 2 – 3 تا سیمرغ می دادند تا خدای نکرده کسی بی سیمرغ خونه نره خانوم بچه ها ناراحت بشوند ! تازه برای این که دیگه خیالشون راحت بشه هیچ کس بی غذا ببخشید بی سیمرغ خونه نره یه مراسم اختتامیه دیگه به نام جام جهان نما به کام کارگردانان ما گذاشتند تا دیگه هیچ کس از حاضرین بی سیمرغ نمونه . تازه چند تا منبع آگاه آبدار هم دم تالار وحدت تابلوی " سیمرغ حاضر است " رو دیدند . (البته دوباره لازم به ذکر است که این سیمرغ ها به غیر از مواردی به بقیه داده می شود !)

ژانر پیتزا مخلوط

هی میگویند سطح جشنواره اومده پایین ، فیلم ها بد شدند ، استقبال نمی شه .... یعنی چی آقا ! شما چه جوری روت می شه به این جشنواره بگی بد ! این همه فیلم خوب ! تازه یه عالمه ژانر جدید ، یه ژانر وحشت داریم با چه فیلم هایی ، هر چه قدر هم که خودتو نگه داری و با کلاس بازی در بیاری آخرش خنده ات می گیره ، یه ژانر طنز داریم که هر چه قدر هم زور بزنی خنده ات نمی گیره یه ژانر بش میگویند دفاع مقدس ، چند تا توپ و تفنگ با یک کم خاک و خل ، حالا می خواهد فیلمفارسی باشه یا معنا گرا ، تازه اول همه فیلم ها هم میگویند " تماشاگران محترم ، سینما با حضور شما معنا می یابد " خب بیا این هم معنا گرا ، دیگه چی میخوای ؟ کجای دنیا تمام ژانر ها رو توی فیلم برات به نمایش می گزارند ! حالا هی بگید سینمای ایران فقط یکی دو تا ژانر داره ! ( در گوشی بخونید : تازه اینجوری کار کارگردان ها هم راحت تره ، اگه ژانر وحشت ساختند ، دیدند مردم به جای جیغ ، قهقهه سر دادند میگویند فیلم طنز ساخته بودیم !)

وای چه تفاهمی !

هنوز هم می گویید جشنواره بده خجالت بکشید ، جشنواره به این خوبی ، با این همه بازیگر های خوب ! این همه جلسات مطبوعاتی قشنگ ... همه خوب ، داور ها ، کارگردان ها ، بازیگر ها ، اصلا عشقیه که تو هوا پراکنده است ( سو تفاهم نشه تمام این توصیفات برای قبل از اعلام نتایج داور ها ست !) یه جلسه کارگردان می گوید که فیلمش مثل چماقی بوده تو دهان روشنفکر ها ، نیم ساعت بعد ، جلسه مطبوعاتی یک فیلم دیگه ، اینقدر سالن به خاطر حضور کارگردان روشنفکر و عوامل روشنفکر تر روشن شده که آدم چشمش درد می گیره ! یه جلسه داور تا می تونه نسبت به اعضای هیات داوری اظهار لطف می کنه ، جلسه ی بعدی کارگردان فیلم از یه لحاظ دیگر اظهار لطف و تف می کنه ! یه جلسه درباره دولت عدالت محور صحبت می شه ، جلسه ی بعدی درباره ی حقوق بشر و تقسیم آن میان کارگردان ها و خبر نگار ها !یه جلسه ... این همه تفاهم دیگه چی می خواید !

ای جهان ، وطن من !

بسیار واضح است که ما هیچ شکی در سطح تحصیلات و علوم مسؤولان جشنواره نداریم ولی خب بد نیست یه کلاس فوق العاده جغرافی برای این عزیزان بگذارند تا اندک سو تفاهم باقیمانده هم بر طرف بشه . اگه بشه تو این کلاس ها یک کمی درباره مفاهیم جهان و قاره و کشور و شهر صحبت بشه خیلی خوب شه ! مثلا بشون بگند وقتی می گویند سینمای جهان ، منظور سینمای کل کره زمین است نه کشور ایران ، یا بین قاره آسیا و کشور ایران فرق های زیادی وجود دارد ! دیگه این که جشنواره ها معمولا در یک " شهر " برگزار می شوند نه چند تا شهر . البته شاید دوستان ما دیدگاه های فرامرزی دارند و حس جهان وطنی ! و سینمای ایران و جهان براشون فرقی نمی کنه ، جفتش یکی است ! ( واقعا شما چه فرقی بین مسعود ده نمکی و مایکل مور ، احساس می کنید !)

2007-01-17T11:58:00.000-08:00

بدون شرح

امروز امتحان املا ، « هم چون » رو نوشتم « همچون » یک نمره کم شد . یکی از بچه ها هم « کوه ها » رو نوشت « کوهها » نیم نمره ازش کم شد . کی بود می گفت وضع املا و دیکته ی خیلی از باسواد های ایرانی افتضاحه؟ ( راستی تو باسواد ها بین د و ه فاصله است یا نه ؟)

2007-01-13T09:41:00.000-08:00

ببخشید

برنارد شاو، طنزپرداز مشهور ایرلندی در میهمانی رسمی ملکه انگلیس از جایش بلند می شود و خطاب به جمع می گوید: "خانوم ها و آقایان، سوالی دارم." همه به طرف او برمی گردند تا سوالش را بدانند. شاو می گوید: "اگر گفتید بین پاهای من چیست؟" حاضران سرخ و سفید می شوند و اعتراض می کنند که آقا عفت کلام داشته باش، این چه حرفی است. شاو جواب می دهد: "چرا ناراحت می شوید، خوب بین پاهای من صندلی است." غائله ختم می شود و هرکس به کار خودش مشغول می شود تا این که چند دقیقه بعد شاو دوباره می پرسد: "اگر گفتید بین پاهای من چیست؟" حاضران می گویند یک بار این شوخی را کردی دیگر بس است ! شاو می گوید نه خیر این همان چیزی است که دفعه قبل فکر می کردید !

2007-01-13T09:09:00.000-08:00

Wield a hoe to the rhythm of the sun

"I mean that no one has managed to wield a hoe to the rhythm of the sun and no one has yet reaped grain with love and grace"

Ernesto Che Guevara

2007-01-10T01:24:00.000-08:00

روابط مابين سالاد الويه و هفتاد ساعت عبادت !

1-
الف) در اسلام يك ساعت تفكر بهتر از ........ ساعت عبادت بي تفكر است .
ب) در موتور جاروبك و جارو نگهدار وضيفه انتقال نيرو را به ........... بر عهده دارند .
.
.
.
2- به نظر شما اين دو سوال در يك برگه بوده اند ؟ ربطشون چيه ؟ اولي كه بايد در مورد ديني و قرآن باشه دومي چيزي در حدود علوم و حرفه و فن ! هيچ ربطي هم به هم ندارند !؟

3- امروز امتحان حرفه و فن داشتيم ، خيلي ها فكر مي كنند كه حرفه و فن درس ساده ايه ولي اون ها كه بچه بودن حرفه و فن نخوندن كه بدونن تو حرفه و فن از طرز تهيه الويه تا واشر و مغزي مطلب داره ، همش هم حفظي حفظي ! مثلا حفظ كردن اجزاي ميل بافتني يا نقشه ساختمون !
4- اون دو سوال اول مربوط به برگه ي امتحان حرفه و فن امروزمون ميشد . دو سوالي كه از هيچ نظر به هم ربطي ندارند اما سيستم اموزش و پرورش ايران تمام سوال هاي اينجوري رو به هم ميشه ربط دد . فقط هم درس حرفه و فن نيست ها ! امادگي دفاعي ، ديني ، ادبيات و حتي علوم و رياضي !

2007-01-08T03:23:00.000-08:00

خ مثل زمستون !
خشک ، خشک مثل کوزه های سفالی که خواهد شکست ، خشک مثل آسفالت خیابان، خشک مثل دست های کارگر ها ساختمان ، خشک مثل دهان من که به خاطر دماغ کیپم خشک شده و خشک مثل روز های سرد بی برف ! مثل آدم های خشک که با یک من عسل هم نمیشه خوردشون . مثل تخته سیاه و بوی گچ ، آه از اون زمونی که گچ خشک رو روی تخته خشک کجکی بکشی تا صدا بده
ادامه اش . ..

2007-01-05T11:44:00.000-08:00

...
یا رب تو مرا به نفس طناز مده با هر که به جز توست مرا ساز مده
من در تو گریزان شدم از فتنه خویش من آن توام مرا به من باز مده

2007-01-01T11:06:00.000-08:00

یاداشت های یک ضد اوت !
در دیزی بازه ، حیای گربه کجا رفته ؟

من گله دارم ، من گله دارم از همه آن هایی که گند زدند به فوتبال ما با حرکات شان . حرکات که نه یک نوع آجر پرتابینگ مدرن ! آن هایی که فقط منتظرند تا اوت بشود و توپ را با دست به سمت دروازه پرتاب کنند . آن ها که حاضرند کرنر با پا را ول کنند و اوت با دست را بچسبند تا در شلم شوربای درون محوطه گل بزنند آن ها که فلسفه فوتبال را از « پا می زنم ، پس هستم » به « اوت می اندازم ، پس هستم » تغییر دادند و هیچ فیلسوفی به مخالفت آن ها بر نخاست . بله ، فوتبال عزیز ما حالا در آستانه حملات اوت انداز هایی است که می خواهند بازی ما را به هندبال تغییر بدهند !
یادش به خیر یه زمانی بود که توپ (مثل خیلی از چیزها که نمیشه بشون دست زد! ) حجب و حیایی داشت و هیچ بنی بشری رویش نمی شد بش دست بزنه . دروازه بان ها با پا ، اوت ها با دست ، حتی بر و بچ تا خونه هم توپ رو با روپایی می بردند ! فقط پا . بعد یه کم سوسول بازی در آوردند و گفتند بذارید دروازه بان ها توپ رو با دست بگیرند . ما هم موندیم تو شک ، آخه نمیشه که شرم و حیایی گفتند ، توپی گفتند . ما قبول کردیم اما به این شرط که دروازه بان ها با دستکش به توپ دست بزنند ! گذشت و گذشت ، تا دوباره اون بچه سوسول ها مسخره بازی شان را شروع کردند . این دفعه مثل دفعه قبلی نبود که بشه با دستکش و این چیز ها قضیه رو حل کرد ، بابا نا مردها می خواستند اوت ها را با دست پرتاب کنند ! ما گفتیم مگه اینجا (زبونمون لال) سر ساختمونه که توپ رو مثل آجر اینور و اونور پرت کنیم !؟ یکی نیست بگه مگه شما خودتون ورزش و توپ ندارید که به ورزش ما گیر می دهید ، چشم ندارند ببینند ما یه ورزش درست و حسابی با پا راه بندازیم ! آخرش هم بی غیرت های حسود یه سازمان بی غیرت تر از خودشون سر هم کردند و اوت رو هم گذاشتند تو فوتبال . ما هم هر چی جون کندیم این اوت کوفتی رو از قانون فوتبال اوت کنیم نتونستیم .
ولی باز هم ما خیلی با اوت کاری نداشتیم . اگر هم اوتی چیزی می شد چشامون رو درویش می کردیم و به هزار خواهش و تمنا توپ رو پرت می کردیم .
آره جونم فوتبال بازی کردن ما این شکلی بود ولی حالا چی ؟ یکی نیست به این ها بگه « در دیزی بازه حیای گربه کجا رفته ؟ » . اصلا انگار نه انگار که دارن فوتبال ( ف اش را به صورت تفی بخوانید ) بازی می کنند ! منتظرند یک اوتی چیزی گیرشون بیاد توپ رو مثل استخون پرت کنند . آخه فقط هم تو فوتبال ما نیست که بگیم تقصیر این یارو علیزاده اس ! دیروز داشتم بازی های انگلیس رو نیگا می کردم ، نامرد از زمین خودشون توپ رو می انداخت محوطه جریمه حریف . بعد هم این روزنامه ها می نویسند تاکتیکه و ماکتیکه . ما بیایم تو زمین {...}یم باز هم میگید تاکتیکه . آخه جون تو آدم حرصش میگیره ... ( با پوزش ، از اینجا به بعد مصاحبه بحثی است درباره خانواده اوت انداز های عزیز که لازم به چاپ نبود )

2006-12-31T11:34:00.000-08:00

سه هزارو نهصد گرم !

دیروز یا به طور دقیق دیشب ، 3900 گرم کتاب خریدم . یه وقت فکر نکنید من اومدم خونه و کتاب ها رو گذاشتم رو وزنه و وزن کردم ها !؟ که بعدش ببرم بفروشم ببینم چه قدر گیرم میاد !!! نه بابا وزن رو تو فاکتور نوشته بود تقصیر من هم نیست . ( البته این که وزن کتاب ها رو تو فاکتور نوشته بود رو من هنوز نمی دونم ، اگر کسی از شما ها می دونید به من هم بگید !) خلاصه یه مشت بن کتاب ( بیشتر از یه مشت!) گیرمون اومد و رفتیم انقلاب . اونم چه روزی ؟ جمعه ، تازه روزم نه شب ! واقعاً فکر می کنید مغازه ها باز بودند ؟ بله فکر کنید که باز بودند چون که کتاب سرای نیک درش باز بود تازه درش هم برقی بود ! فی الجمله این که رفتیم تو و یه مشت کتاب خریدیم . ( باز هم بیشتر از یه مشت!)
یه عالمه کتاب . عادت می کنیم و چراغ ها از زویا پیرزاد ، دو تا از امیرخانی ( من او رو پیدا نکردم ) مهمان مامان ، بیگانه کامو ، آهستگی کوندرا ، سفر آمریکای جلال ، و روی ماه خداوند را ببوس از مصطفی مستور . این یکی رو آخر نوشتم چون که بین اون همه کتاب اولین کتابی که جذبم کرد ( شاید به خاطر جلدش یا آثار قبلی مستور) همین کتاب بود و وقتی فصل اولش رو خوندم دیگه ولش نکردم تا الان که وسطاشم . کتاب خوبیه . به عقیده من آثار مصطفی مستور برای نسل های بعد می تونه حکم آثار جلال و خیلی های دیگه رو برای ما داشته باشه ! مستور همدوره ای ما می نویسه و این خودش خیلی خوبه . یعنی اتفاقات همین چند ساله می افته . مستور همه چیز را در کتاب هایش برای شما در ذهنتان می سازد . یعنی به راحتی میشه از روی کتابهاش فیلم ساخت به راحتی . این کتابشم که فوق العاده اس . به نسبت استخوان خوک و ... خیلی بهتره . یعنی چیز خاصیفرق نکرده اما من حرف و ایده این فیلم رو بیشتر دوست دارم ! همین .

2006-12-27T13:00:00.000-08:00

« گویی پدر تو بود فاضل ، از فضل پدر تو را چه حاصل » پسر پرفسور حسابی !

نمی دانیم تا حالا با این ایرج خان ملاقاتی داشتید یا مستمع صحبت ها شون بودید یا نه !؟ اما باید خدمتتون عرض کنم که متاسفانه یا خوشبختانه امروز من و مدرسه ام مهمان ایشان بودیم ! وقتی گفتن که ایشون قراره بیاد به مدرسه من همچین لجم گرفت . نشستیم دو ساعت با بچه ها بحث کردیم که بابا به خدا این سوادی نداره ، اون دکتر مهندسش هم به خاطر پرفسوری باباش گرفته ، اصلا آدمی که دکتر مهندس باشه وقت این رو نداره که هی تو بوق و کرنا بکنه که بابای من فلان بابای من بهمان ، یا این که اصلا خود تواضع و فروتنی پرفسور حسابی عزیز این جوری نبود که این بیاد همینطور تعریف کنه ! خلاصه گوش نکردن و همینجور حرف خودشون رو میزدن که نه سواد داره و ...
گذشت و گذشت تا رسید به روز موعود ( روز مو عود فرا رسید !) . برنامه اینطور بود که سخنرانی شبه دکتر ساعت 9 شروع بشه و 9:30تموم . با توجه به این که ایشون به خاطر این که باباشون پرفسور حسابی بودن و پرفسوری ایشون این اجازه رو نمیده که همه جا راس ساعت قرار حضور داشته باشیم ، استاد شبه دکتر با نیم ساعت تاخیر اومدن . چون سر ساعت اومدن افت کلاس محسوب میشه ! بعد هم به جای نیم ساعت ، نزدیک دو ساعت بابا ، بابا ی ایشون شروع شد . به قول یکی از بچه ها پرفسور حسابی این همه اختراع کرد ، این نشسته همه اون ها رو حفظ کرده ! بعد از چند دقیقه تمام قسمت انتهایی مجلس که متعلّق به ما بود زمزمه این بیت زیبا شروع شد : گویی پدر تو بود فاضل ، از فضل پدر تو را چه حاصل

موخره : خداییش ما شاید هزاران محمود حسابی داشتیم اما مشکل اینجاست که هزاران ایرج حسابی نداریم !

2006-12-20T11:23:00.000-08:00

ما و سرمونی ها
امروز در کلاس زبان درسی داشتیم در مورد روزی که یکی از سرمونی های یک کشوری بود که در آن روز همه باید یک پرچم از کشورشان را در جلوی در خانه شان می گذاشتند و صفی می آمد از جلوی در خانه شان رد می شد ... در کتاب نامی از آمریکا نیامده بود اما در عکس هایی که از پرچم ها بود پرچم آمریکا کعلوم بود .در آخر کلاس هم معلم گفت که بچه ها در مورد یکی از سرمونی های کشورتون بنویسید .بچه های بدبخت همینجوری فکر کردن هیچ گونه سرمونی ای یادشون نیمد . این جالب نیست ! و همین می شود که 90 درصد نوجوون های ما کریسمس و بابانوئل رو بیشتر از عید نوروز و عمو نوروزش دوست دارن . نمی خوام بگم که ما کشور بی سرمونی هستیم و آمریکا کشور پر سرمونی . بلکه ما به دلیل پیشینه تاریخیمون کشور بسیار پر سرمونی نسبت به آمریکا هستیم اما چرا لان وضع طوری شده که ما اگه بخایم در مورد جشن تیرگان صحبت کنیم به بودن متهم میشیم !
ما هی دم از تهاجم فرهنگی می زنیم اما نمی دونیم که عامل اصلی تهاجم فهنگی خودمون هستیم با رسانمون . رسانه ای که روز وفات مولانا به زور و بلا اسم مولانا رو زیرنویس می کنه ! رسانه ای که می ترسه یکی از عید های قدیمی رو برای ایرانی ها یاد آوری کنه ! رسانه ای که به جای تشویق مردم به چهارشنبه سوری و اجرای درست و زیبای آن وقت خود را صرف پخش فیلم های آمریکایی می کند

2006-12-20T11:09:00.000-08:00

بابای تام و جری مرد !
جوزف باربارا یکی از دو خالق اصلی تام و جری و خیلی دیگر از کارتون های هانی بابارا 18 دسامبر فوت کرد . هانا سال 2001 مرد باربارا هم 2006 . حالا کی برامون تام و جری درست کنه ؟

2006-12-01T13:22:00.000-08:00

همه در اندیشه ایران فردا !
روزنامه ای تازه متولد شده به نام تهران امروز . از این روزنامه ای تبلیغ بزرگی هم در خیابان ولی عصر زده شده با این عنوان :
نهران امروز ، در اندیشه ایران فردا
در نگاه اول می گید شعار خوبیه و این ها ...
ولی یک کم فکر کنید ! این شعار چیز های دیگه ای هم میگه ! نه ، احمدی نژاد نه . اون که تهران دیروز ، ایران امروزه . خب تهران امروز کیه !؟ بله درست حدس زدید . قالیباف که در اندیشه ایران فرداست !

2006-12-01T13:18:00.000-08:00

نشانی نشانی
امروز به واسطه یکی از آشنایان در مجله نشانی توانستم تمام 8 شماره ی این مجله تقریبا کمیاب را یکجا بگیرم . قبلا تعریف و تبلیغ هایش را دیده بودم ولی اصلا تو دکه ها اثری ازش نمی دیدم . اما بابا گفت که مجله ی خوبیه و به لطف دوستان رسید دستمون.
در نگاه اول ، یعنی همون جلد مجله می فهمی که مجله خوبیه . توش هم خوبه . مطالبی خوب از نویسنده های بزر . اما دو نکته :
در شماره اول می نویسند آرمان این است که در دست هر ایرانی یک نشانی باشد . خب این شعار از همه جهات مشکل دار است ! اولا این که این مجله خیلی کمیاب است . دوما ، به نظر شما چند درصد ایرانی ها ماهی هزار تومن پول مجله می دهند و در آخر ، مطالب این مجله خلی هم عمومی نیستند . یعنی واقعا برای قشر خاصی هستند
نکته ی دو : مطالب مجله خوب است ولی همانطور که علی میرمیرانی می گوید گرافیک و صفحه آرایی مجله گرگیجه آور است و باید چند شماره بگذرد تا ذهنت با نوع صفحه آرایی نشانی خو بگیرد .

2006-12-01T12:56:00.000-08:00

حق تو را خوردند ، پاییز عزیز
آمدن برف را به شما دوستداران پاییز تسلیت می گویم !
آه ، چه ناجوانمردانه برف های سنگدل با بارش طوفانی خود آرامش تو را به هم زدند . باد ها چه غمناک نسیم های تو را شکست دادند و با زور بازوی آمپولی نسیم های تو را که هرگز دوپینگی نبودند شکست دادند . و خدا می داند ک چه مقدار هواداران تو از این شکست سر خورده شدند . کافه های خالی شد ، قلم ها افتاد ، کاغذ ها خیس شد و فکر ها سرد شد .
چشم ها سفید شدند ، لباس ها تیره . و اثری از نارنجی ، زرد ، سبز و قرمز روح انگیز تو نیست پاییز عزیز .
برف ها ، گوله های برف ( که هر چی بهشون بگم کمه !) لباس درختان تو را در آورده اند و آن ها را عریان کرده اند و خدا می داند که آن ها در این فصل سرد چگونه دوام خواهند آورد ، و هیچ سازمان و NGO ای نیست که از این درختان بی سرپرست حکایت کند .
پاییز می دانم که تقویم و موسسه ژئو فیزیک دانشگاه تهران هم جز نامردان هستند . آن ها که سه ماه را به تو دادند اما زمستان با پارتی بازی و تابستان هم با روابط ، حق تو را خورده اند و تو چهقدر نجیب و سر به زیری که هیچ نمی گویی .
من فقط می گویم هوا بس ناجوانمردانه سد است و پاییز چه نجیبانه کوله بارش را بست . پاییز عزیز خداحافظ . سال بعد که آمدی ....

2006-10-30T11:11:00.000-08:00

هوا بس تاکید می کنم بس ناحوانمردانه سرد است !

درسته که میگن معنی هر شعری رو اگه میخوای بفهمی باید خودت تو حال و روز همون شاعر قرار بگیری تا از ته دل معنی شعر رو بفهمی . من هم فهمیدم که مرحوم اخوان ثالث در زمان سرودن هوا بس ناجوانمردانه سرد است چگونه بوده ؟ این را امروز کشف کردم که خودم در این حال و روز سرد چندین بار تا دم مرگ رفتم . تا آدم یه لیوان آب می خورد احساس می کرد همین الان باس بدوئه تو دستشویی . مخصوصا وقتی که هوا سرد باشه و وایساده باشی دیگه نور علی نور . اقلا نشسته باشی می تونی کنار بیای ولی وای به حا روزی که هوا سرد باشه ، ایستاده باشی و از همه مهمتر یه لیوان چایی هم خورده باشی . اون موقع درست می فهمی که این هوای سرد چقدر نا جوانمردانه است !

2006-10-27T11:05:00.000-07:00

برو تو امام علی !

برو تو امام علی.
من الان تو امام حسین ام .
این جملات بالا و خیلی جملات دیگر مثل این ها که هر روز از دهان مردم تهران و شهزستان هایی که توشون اتوبان امام علی دارند و میدون امام حسین ! ، خارج میشه و ما اصلا حواسمون نیست که اگر کسی نداند اینها اسامی اتوبان ها و میادین و ... {!} است چه معانی زشتی خواهد داشت !؟ یعنی واقعا نام ائمه و پیغمبر ارزشش اینقدر پایین است که ما آن ها را در کنار نام اتوبان ها و میادینمان قرار بدیم !؟ یا مردم ما اینقدر خدا پیغمبر یادشون رفته که ما برای یادآوری بشون اسم ائمه رو توی تابلوهای راهنمایی رانندگی شهرمون بیاریم ! احتمالا طبق این منوال پس فردا شاهد چاپ عکس های ائمه {!} روی اسکناس های چرکول و کثیف هم خواهیم بود!

2006-10-15T02:00:00.000-07:00

روزه خواری یک پدیده عادی

تا چند سال پیش ماه رمضون باری خودش ارج و قربی داشت . کسی جرئت نمی کرد تو خیابون سیگار بکشه یا چیزی بخوره ! اما الان ...
از هر پنج تا آدمی که نتو خیابونن سه نفرشون دارن چیزی می خورن . یکی داره از دکه بیسکوییت می خره . اون یکی داره بستنی دایتی می خوره . سیگار هم که ماشالا . همه یه دونه دستشونه . بعد هم یه بنده خدایی آروم میاد بشون میگه که تو ماه رمضون چیزی نخورید روزه خواری نکنید متلک هم می اندازن میگن : کمیته جمعممون کرد
!

2006-10-14T12:50:00.000-07:00

outlandish-i've seen

feat. Sami Yusuf)

I wish you were here
Here next to me
Been missing you so
So desperately
But lately I feel
Like you feel and
I see what you see
How I'm missing you

What happened to the ummah
Once known so well...

I wish you were here
Here next to me
Been missing you so
So desperately
But lately I feel
Like you feel and
I see what you see
How I'm missing you

What happened to the ummah
Once known so well
Greatness was known
But now can u tell
Used to inspire others with our way of thinking and speech
People came from afar just to hear us teach
Yo what happened to the ummah
Once known so well
Greatness was known
But now can u tell
Mosques are empty, refrigerators are stocked
We lost our deen we feel secure
'Cause our mansions are locked
In my teen years Sallah wasn't really that tight
Now I gotta pray each one of them twice
What happened to the ummah
Once known so well
Greatness was known
But now can u tell
Brother we prefer light skinned women
While righteously maintaining our deen against racism
What happened to the ummah
Once known so well
Greatness was known
But now can u tell

I wish you were here
Here next to me
Been missing you so
So desperately
But lately I feel
Like you feel and
I see what you see
How I'm missing you

What happened to the ummah once known so well
Greatness was known, but now can u tell
Kids in Africa are starving - can't afford to cry
I'll pay interest for a car I can't afford to buy
What happened to the ummah once known so well
Greatness was known, but now can u tell?
We used to smile at each other, with faces full of light
Now we frown at each other, we bicker and we fight
Pops in the mosque praying, kids in the streets hating
Kids on the corner selling, pops in the mosque preachin'
What happened to the ummah once known so well
Greatness was known but now can u tell?
The Quran has left out hearts stranded, hanging on out walls
6232verses, so strong
9 out of 10 of us can't even read or write
1924 feels distant like way before Christ

I wish you were here
Here next to me
Been missing you so
So desperately
But lately I feel
Like you feel and
I see what you see
How I'm missing you

Que le pasó a la maza
Como puede ser
La grandeza conocida
No la puedo ver
He visto como mi figura cae en tentación
A pesar de que la vida a sido buena con luz e ilusion
He pedido perdón por mis pecados
Tengo la cruz sobre mi cama y el diablo a mi lado
Que le pasó a la maza
Como puede ser
La belleza conocida
No la puedo ver
He sentido incompetencia buscando la verdad
Todos dicen conocerla solo veo la maldad
Que le pasó a la maza
Como puede ser
La pureza conocida
No la puedo ver

[Translation:]
What happened to the people
How can it be
Greatness was known
But now can you tell
I've watched myself fall from grace
Even though life has been good, filled with hopes and dreams
I've asked forgiveness for my sins
I have the cross above my bed and the devil by my side
What happened to the people
How can it be
Beauty was known
But now can you tell

If I was to fall on my knees and ask you to forgive everything for the Lord, out of Love, for the One,
oh oh oh... I've seen
And if u were to fall on ya knees and ask me the same
Brother, don't even think about it, lets just break out of the darkness of ignorance

I wish you were here
Here next to me
Been missing you so
So desperately
But lately I feel
Like you feel and
I see what you see
How I'm missing you ...

2006-10-09T13:18:00.000-07:00

حافظ در ویکیپدیا

امروز می خواستم مطلبی در مورد حافظ در اینترنت پیدا کنم . طبق معمول مسیرم به ویکیپدیا خورد . ویکیپدیای فارسی و انگلیسی رو باز کردم و در هر دو حافظ را سرچ کردم . اما جالب این بود که غربی ها که ما اینقدر آن ها را ... حد اقل دو سه صفحه مطلب در مورد حافظ داشتند و شعر هایش را هم به خوبی ترجمه کرده بودند اما در ویکیچدیای فارسی ( یعنی ویکیپدیای ما ایرانی ها ) یک صفحه مطلب هم در مورد حافظ پیدا نمی شد!

2006-09-24T08:18:00.000-07:00

نگران نباشيد نسل بعدي مي آيد

هيچ دقت كرديد كه امسال سه تا از بهترين ورزشكاران در ورزش هاي خودشان از دوران حرفه اي خداحافظي كردن . آندره آغاسي ، ميشاييل شوماخر و زيدان كه شما در آخر تمام اين نام ها يك افسانه اي يا بي نظير اضافه كنيد . من خودم خبر از خداحافظي تك تك اين افراد داشتم اما ديروز تو مجله ي نسيم ديدم كه اي بابا امسال سه تا از قهرمانان در عرض كمتر از دو ماه از ورزش حرفه اي خداحافظي كردن ! جالب نيست . البته چيز عجيبي نيست . چون كه چيز هايي شبيه اين اتفاق چند سال يك بار اتفاق مي افتد . زماني كه نسل بعدي ورزش وارد مي شوند و نسل قبلي خداحافظي مي كنند . شايد چند سال ديگه هم شاهد خداجافظي فرناندو آلونسو ،راجر فدرر و رونالدينيو از ورزش باشيم .نگران نباشيد نسل بعدي از راه مي رسد!

2006-07-16T04:29:00.000-07:00

گند بزنن اين تلويزيون رو !

در اوايل تاسيس وبلاگ مطلبي داشتم با عنوان مسلمون خوب ، مسلمون غمگين . كه توش گفته بودم صدا وسيمايي كه صاحاب تلويزيونه و تلويزيون هم پر مخاطب ترين رسانه ، براي چي دلش مي خواد مردم ما رو غمگين كنه . كافيه يه شهادتي باشه اينقدر عزاداري مي كنن ولي براي ميلادها اصلا انگار نه انگار . به طور مثال همون زلزله بم . تيلويزون چه قدر خونه خرابه نشون دادتا هر جور شده گريه مردم رو راه بيندازه ، بابا اين مردم خودشون به اندازه كافي بد بختي دارن حالا بزاريد اون دو ساعتي كه تو خونه نشستن پاي تيلويزيون يه خنده ناقابل بياد رو صورتشون . خيلي در خواست مشكليه ؟ كافيه به مهران مديري ف حالا مهران مديري هم نه ، مهدي مظلومي بگين كه يه 90 شبي بسازه . هر چه قدر هم لوس و بيمزه باشه حداقل يه خنده ي گوچولو كه داره ، حالا خنده هم نه . گريه نداره . مي خواستم برسونم به اينجا كه واقعا اين سريال نرگس چيه كه تلويزيون داره هر شب نشون ميده ؟ تو رو خدايه نيگا بيندازيد به برنامه هاي ساعت 8 و 10 شبكه سه(پر مخاطب ترين ساعت در پر مخاطب ترين شبكه) . يكيش كه اون اولين شب آرامش بود كه توش همش يكي كشته و ميشه و بد بخت ميشه و دو نفر هم /ادم بدن و ... بعد هم كه « نرگس » بود كه كافيه فقط به اسم كارگردانش نگاه كنيد تاهمه چي دستتون بياد ! حالا ما همينطور سعي مي كنيم مردم رو گريه بيندازيم يه نگاه بكنيد به سريال قصه هاي جزيره . هم اموزنده اس هم خنده دار همگريه دار ! هم اين كه هميشه پايان خوش داره ! بابا به خدا گند بزنن اين تلويزيون رو ...

2006-06-23T08:37:00.000-07:00

با تشکر از کاستاریکا و دوستان !

در جامی که می خواستیم به دور دوم و حتی بالاتر !صعود کنیم چهارم شدیم . حتی با آنگولایی هم که قبل جام اصلا حریف حسابش نمی کردیم هم مساوی کردیم .وبا یک امتیاز چهارم در گروه چهارم شدیم . و کارمن به جایی رسیده که دنبال بد نتیجه گرفتن تیم های اسیایی و بقیه تیم ها هستیم تا حد اقل سی دوم نشیم ! تیمی که می خواست شگفتی ساز جام جهانی لقب بگیره حالا دل خوش کرده به این که سی و دوم نشده یا آمریکا هم از کا بهتر نتیجه نگرفته ، جالبه نه ؟

2006-06-21T05:52:00.000-07:00

آخیش راحت شدیم

خداییش ما نباید صعود می کردیم . البته باید و نبایدی وجود نداره ولی حقمون نبود صعود کنیم .بابا شوخی که نیست ما چه جوری می تونیم از پس پرتغال نایب قهرمان اروپا با اون همه ستاره بر بیایم . دوست ندارم مثل این کارشناس ها باشم که قبل بازی میگن تیم حریف خیلی هم تیم خوبی نیست آخر بازی وقتی می بازیم میان رنکینگ اون تیم رو تو فیفا میگن بعد هم شروع به تعریف کردن از تیم مقابل می کنن ، نه اصلا دوست ندارم اینجوری باشم . من هم مثل شما کل بازی به امید گل نشستم تا صعود کنیم ولی ما واقعاً حقمون صعود نبود . مگه همین شماها نیستید که میگید طرفدار بازی خوب هستید و یونان تدافعی رو به نامردی متهم می کنید . حالا که اسم ایرون اومد به میون بازی خوب و تهاجمی کشک ! ما که به جز نیمه اول با مکزیک سه تا نیمه بعدی دو تا بازیکن هم از دایره وسط زمین اونور نداشتیم ، قشنگ بازی کردیم ؟ ما که سه چهار تا موقعیت گل درست حسابی بیشتر نداشتیم چه جوری از پرتغال و مکزیک بهتر بازی کردیم ؟ حالا این ها هم هیچی اصلا گل و این جور چیز ها هم نخواستیم . ما مثل آنگولا هم نتونستیم دفاع کنیم !؟ انگولا گل نزد ، ولی نباخت ! خیلی هم ازشون تعریف کردن . اصلا اشکال از ما بود . اشکال از ما مردم ایران ، می دونید چرا ؟ جوابش پیش دعا های قبل بازیتونه ، جوابش پیش حرفاتونه . اگه یادتون بیاد هممون قبل بازی برنده شدن رو از خدا می خواستیم . آخر نماز ها مون دعا می کردیم چون که بازیکن ها بازی خوب و اینجور حرف ها رو ول کرده بودن و چسبیده بودن به « دعای خیر مردم » !تا مکزیکی ها می گفتن جادوگر ما می گفتیم ایمان به خدا ولی فراموش کرده بودیم که خدا فقط مال ما نیست ! خدا مال تمام مردم جهانه . چه مسلمون چه مسیحی و … تو همین جام جهانی چند تا بازیکن بعد گل دستشون رو به طرف خدا دراز کردن . همین مکزیکی ها . قبل بازی چه جوری دعا می کردن ! حالا از این هام بگذریم . فکر کنیم خدا فقط به دعاهای ما عمل کرده و فقط هم ما رو دوست داره ولی قدیمیا و الانی ها میگن :« از تو حرکت ، از خدا برکت » و ما حرکتی نکردیم !

اصل مطلب

2006-06-19T00:36:00.000-07:00

اندر احوالات جام جهانی ...
من نمی دونم چرا هیچ وقت نمی تونم تو دو تا وبلاگ کار کنم و برای همین هم الان سه هفته ایه که این وبلاگ اپدیت نشده و ودلیلش هم چیزی نیست جز وبلاگ جدیدم که هر روز یکی از بازیهای جام جهانی رو مثل همون کاری که امیر ژوله و کودک فهیم انجام داد رو می نویسه . البته کار من اصلا با کار اقای ژوله قابل مقایسه نیست و من هم اصلا علاقه ای به تقلید از دیگران ندارم و لی نمی دونم چرا تو این یکی اینجوری شد . دیگه دوست دارم برم بخوابم ...

2006-06-17T13:28:00.001-07:00

وقتی قلم کار خودش را می کند !
دو تا استان جدید تو وبلاگم با همه داستان های قبلی فرق می کنه . منظورم این نیست که بهتره اتفاقا به نظر خودم خیلی هم بدتره ولی با این سبک های جدیدی که مد شده شاید هم داستان های خوبی باشه . اولی دربراه داستان منه که یه عنکبوت می بینم و خیلی هم داستان مسخره ای شد و خودم نمی دونم برای چی نوشتمش . قلمه دیه می خوره به کاغذ می نویسه . اما داستان دوم قلم واقعا کار خودش رو کرد . من می خواستم درباره این که هر روز یه چیزه جدید میاد بیرون (منظورم تو وسایل الکترکیه ، نه چیز دیگه!) ولی داستان هم آخر جایی شد برای فحش دادن به تکنولوژی . چی کار کنیم دیگه ، ولی واقعا مثل اینکه قلم داره کار خودش رو می کنه !؟برای خوندن داستان ها می تونید به مداد نوکی سر بزنید

2006-06-17T13:28:00.000-07:00

2006-05-25T06:01:00.000-07:00

خاصیت کاریکاتور : انتقادی بودن
دلم برای تمام کاریکاتوریست های عالم می سوزه . و برای خودم و تمام کاریکاتور دوست ها. چون که این هنر مورد علاقه ی اون ها امروز ازش به عنوان وسیله ای برای توهین نام برده میشه. حتی اگر توش قصد توهین و توهین کردن نباشه. خیلی ها که هیچی از کاریکاتور نمیدونن تا یک کاریکاتور میبینن ازش به عنوان توهین نام میبرن. حالا اگر چیزی با مضمون همون کاریکاتور به صورت مقاله یا هر چیز دیگه در بیاید صدای هیچ کی در نمی آید. دلم می خواست این مطلب روز مان کاریکاتور هایی که یه آلمانی درباره تیم ملی کشیده بود بنویسم . بعد کاریکاتور واقعا توهین آمیز درباره یپیامبر و اون نمایشگاه روزنامه همشهری درباره هولوکاست. که برای مبارزه با اون ها دوباره از کاریکاتور استفاده کرده بودن. البته فکر کنم مشکل یه کمی از خود کاریکاتور باشه . چون کاریکاتور اساسش بر اساس نقد و انتقاده چیزی که تو نقاشی نیست( به نظر من نقاشی واسه پاچه خواری کردن خیلی خوبه . یعنی چی ما بیایم همون چیزی که هست رو بکشیم ؟) و شاید تو هیچ هنر دیگه ای نباشه . شما نمی تونید یه کاریکاتور پیدا کنید که توش چیزی رو نقد نکرده باشه . حتی کاریکاتور های چهره.
اما همین نکته ی منفی کاریکاتور رو به هنری برای توهین تبدیل کرده ، چیزیه که مه کاریکاتوریست ها رو علاقه مند به اون کرده.

2006-05-24T13:07:00.000-07:00

نسل عوض شده یا ما ؟

امروز نسیم هراز هفتم رو خریدم . ماهنامه ی خیلی خوبیه و این شماره اش هم خوبه اما کلا نسیم داره به سمت زرد شدن میره . یا نگیم زرد ( چون که واقعا زرد نیست ) مشکلش اینه که به چهره ها خیلی بها میده و توجه میکنه حالا هر کسی می خواهد باشه . بگذریم من بیشتر با اون مطلب در جست و جوی پیراهن مقدس آرش راهبر کار دارم که توش از بازیکن های تیم ملی 1978 درباره وضع الان تیم ملی سوال شده بود. نکته ای که جالب بود تقریبا به جز یکی دو نفر بقیه همشون می گفتن تیم ملی الان شرایط خوبی نداره و تیم زمان ما خیلی خوب بود . از همه چیز که بگذریم این نکته جلب توجه می کنه که چرا همیشه قدیمی ها جدید تر از خودشون رو بدتر از خودشون می دونند . حالا تو فوتبال نه هر جای دیگه هم این مساله هست. مثلا تو خونه ی بابابزرگم . هر وقت همه جمع اند از ما یک کاری می خواهند می گیم الان کار دارم نمی تونم انجام بدهم . همه بزرگتر ها شروع می کنن به گفتن این چند تا جمله که نسل عوض شده و اون موقه این جوری نبود که ما تا این حرف ها رو می زدیم کتکمون می زدن و این حرف ها . یا تو مدرسه همیشه معلم ها می شینن واسه ما میگن که زمان ما کانپیوتر نبود یا مدرسه ویدئو پروجکشن داشته باشه اصلا این حرفا نبود ما از ته دل درس می خوندیم بچه های الان خیلی تنبل شدن .
آره خلاصه که این طوریاس تا ما یه نه میاریم دادشون میره هوا که تنبل شدید و ما مثل پلنگ می دویدیم . ما اون موقع مثل شما موهامون رو سیخ سیخی نمی کردیم . بعد میریم عکساشون رو نیگا می کنیم از این کفش ها که باهاش میشه هندونه پاره کرد پوشیدن با یه بلوز که یقه هاش کم مونده تا شونه هاشون بره و ...
نمی دونم ما هم که بزرگ شدیم اینجوری میشیم یا نه ؟

2006-05-18T05:10:00.000-07:00

وقتی موشک ها به پرواز در می آیند
امروز آخرین روز سال تحصیلی 84-85 بود . گودبای پارتی با کلاس ها بود . آخه مدرسه میایم و امتحان هم میدیم ولی سر کلاسامون نمی دیم . اما یه اتفاق با حال .
امروز زنگ بعد ناهار سر کلاس نشسته بودیم و معلم نداشتیم . یه دفعه دیدم یه موشک تا پای تخته اومد و افتاد پایین . چند دقیقه بعد دوباره یکی دیگه هم اومد . یه دفعه حجم موشکی بود که از طرف بچه ها به اینور و اونور کلاس پرتاب می شد. حالا همه این موشک ها یه طرف . این که موشک ها از کاغذ چی درست شده بود یه طرف . یکی از دفتر ریاضی ، یکی دیگه برگه های امتحان هاشو موشک می کرد و نمی دونید بچه ها با چه لذتی این برگه هایی که 8 ماه توشون چیزی نوشته بودن رو پاره می کردن ! یعنی واقعا بچه ها اینقدر از دفتر کتاباشون نفرت دارن ؟ نه خداییش یه کم فکر کنید ، واقعا بچه ها این قدر از دفتر کتاب و مدرسه بدشون میاد

2006-05-17T05:23:00.000-07:00

دندون خرگوشی عزیز

رفتم بالا پشت بوم تا آنتن مون رو که به خاطر باد های شنبه خراب شده بود درست کنم . دیدم فقط من نیستم که دارم داد می زنم : خوبه ؟ و چند تا صدای دیگه هم داره میاد . دلیلش هم همون دلیلی بود که من رفته بودم بالا . به خاطر فوتبالی که یک طرف آن رونالدینیو است و طرف دیگه تیری آنری . من واقعا به این رونالدینیو علاقه مندم . به چند دلیل . یکی اش که حتما جادوگری اش با توپه و اون اصطلاح معروف که تو دستمال کاغذی دماغی هم سه نفر رو دریبل می زنه . ولی مهمترین دلیل ، خنده های این دندون خر گوشی عزیزه . خیلی سخته که بازیکنی تو این شرایط با 80 هزلر تماشاگر حتی موقعه گرفتن کارت قرمز هم بخنده . و آنقدر دوست دارم ببینم رونالدینیو همه جا اینقر خندونه یا نه . واقعا معلومه که این بشر از فوتبال فقط یه بازی می خواد و براش مثل همون بازی تو کوچه اس که با بچها با خنده تمومش می کردن !

2006-05-14T12:44:00.000-07:00

...

نمی دونم امروز چم شده . هر متنی رو شوع می کنم به نوشتن ، تا دو سه صفحه هم می نویسم ولی آخر همشو پاره می کردم . خودم تا قسمتی دلیلش رو می دونم . ولی واقعا اوضاعم خیته نمی دونم چرا نمیشه ؟

2006-05-14T12:34:00.000-07:00

نمایشگاه بستنی و سانویچ ، اگر خواستی کتاب
دیروز با بابام رفتم نمایشگاه کتاب . دو تا از سالن ها رو قبلا دیده بودم و شروع کردم به دیدن بقیه به اضافه ی نمایشگاه مطبوعات . خیلی کتاب خریدم به خصوص از نشر روزنه . هر چی هم این چند وقت تو 40 چراغ تبلیغ کرده بود و من حال حوصله ی واریز ماریز شو نداشتم از غرفه 40 چراغ خریدم . البته نمایشگاه واسه من یه پا درد خیلی بد هم داشت که تا یه روز علیل ام کرده بود . تونستم یه سری هم به نشست جانبی 40 چراغی ها بزنم و کلی سورپرایز شدم وقتی قیافه هاشونو دیدم . منصور ضابطیان رو که میشناختم ولی از دیدن جلال سعیدی و امیر صدری خیلی خیلی شاخ در اوردم . فرض کنید که دارید با یه کی چت می کنید بعد عاشقش می شید و قرار می ذارید هم دیگه رو فردا ببینید . بعد وقتب می بینیدش دچار حالت گلاب به رو هممون می شید ( البته عمق فاجه ی ما اینقدر هم نبود) اما در رابطه با تیتر . فکر کنم این اولین تیتری باشه که قبل از نوشتن متن انتخابش کردم و خودش هم گویای همه چیز است البته من و بابا م خودمون و جلوی تمام این بازدارنده های علم و فرهنگ نگه داشتیم ولی من نیگا که می کردم میدیدم تعداد ساندویچ به دست ها بیشتر از کیسه کتاب به دست هست .

2006-05-12T13:32:00.000-07:00

نمایشگاه سانویچ و بستنی ، اگر خواستی کتاب هم بخر !
دیروز با بابام رفتم نمایشگاه کتاب . دو تا از سالن ها رو قبلا دیده بودم و شروع کردم به دیدن بقیه به اضافه ی نمایشگاه مطبوعات . خیلی کتاب خریدم به خصوص از نشر روزنه . هر چی هم این چند وقت تو 40 چراغ تبلیغ کرده بود و من حال حوصله ی واریز ماریز شو نداشتم از غرفه 40 چراغ خریدم . البته نمایشگاه واسه من یه پا درد خیلی بد هم داشت که تا یه روز علیل ام کرده بود . تونستم یه سری هم به نشست جانبی 40 چراغی ها بزنم و کلی سورپرایز شدم وقتی قیافه هاشونو دیدم . منصور ضابطیان رو که میشناختم ولی از دیدن جلال سعیدی و امیر صدری خیلی خیلی شاخ در اوردم . فرض کنید که دارید با یه کی چت می کنید بعد عاشقش می شید و قرار می ذارید هم دیگه رو فردا ببینید . بعد وقتب می بینیدش دچار حالت گلاب به رو هممون می شید ( البته عمق فاجه ی ما اینقدر هم نبود) اما در رابطه با تیتر . فکر کنم این اولین تیتری باشه که قبل از نوشتن متن انتخابش کردم و خودش هم گویای همه چیز است البته من و بابا م خودمون و جلوی تمام این بازدارنده های علم و فرهنگ نگه داشتیم ولی من نیگا که می کردم میدیدم تعداد ساندویچ به دست ها بیشتر از کیسه کتاب به دست هست(نکته جالب :گوینده رادیو ی مستقر در نمایشگاه به جای تبلیغ کتاب مشغول تبلیغ بستنی دایتی بود .

2006-05-08T11:43:00.000-07:00

بالا ، پايين
براي چي هميشه سوال مي كنيد بلند ترين قله جهان كجاست ؟چرا هيچ وقت سوال نكرديد عميق ترين گودال جهان كجاست ؟ همش تقصير خودتونه . اونقدر اون پايين رو كثيف وزشت كرديد كه مي خواين به همه تلقين كنيد پايين بايذ زشت باشه تايه وقت خداي نكرده كسي نخواد قشنگش كنه.
موضوع انشامون اين بود : از زبان دماوند بنويسيد . من هم كه هميشه بايد تافته جدا بافته باشم ديدم كه خب همه ميگن من دماوندم و بلند ترين قله جهان ام . اومدم گفتم براي چي مي گيد بالا و بلند بهترينه تا حالا شده بگيد پايين هم خوبه . او نقدر پايين رو كثيف كرديد كه روتون نميشه بگيد پايين هم خوبه

بخونيدش قشنگه

2006-05-05T11:33:00.000-07:00

برای آسمون دلتنگم آه یاد تابستون به خیر که می رفتیم رو پشت بوم به ستاره های نیگا می کردیم . این نسر واقع این نسر طایر این هم از دنب تا مثلث تابستانی مون تشکیل بشه . یا زود می جنبیدیم تا قبل از اینکه زهره و مشتری غروب کنن بتونیم ببینمیشون . اما الان تقریبا یک سالی می شود که خبری از ستاره ها نیست . آنقدر که این ابر های نا مرد جلوی ستاره های ما را گرفتند . منجم ها بر خلاف همه که ابرو بارون رو دوست دارن از ابر متنفرن . حالا یه چند وقتی هم که ابری تو آسمون نبود یا ما خونه نبودیم یا آلودگی هوا و آلودگی نوری نمی ذاشتن اما الان خوشحالم چون که به تابستون نزدیک می شیم و مدرسه ما هم داره تموم میشه . پس پشت بوم بساطت رو بچین که ما داریم میایم.

2006-05-03T08:40:00.000-07:00

برای آنکه می سوزد و می سازد
دیروز ادبیات داشتیم . در تمرینات دنبال هم خانواده های علم بودیم . تعلیم ، تعلم و معلم بر وزن مفعل. به معنی کسی که علم را یاد می دهد
کتابی می خواندم . در پا ورقی کتاب معنی علم مجموعه دانش ها بود

فکر کردم ، معلم برای من و هزاران دانش آموز دیگر کسی نیست که بخواهد علمی که معنای آن مجموعه ی دانش هاست رو یاد بده . معلم فقط به من دانش یاد نمیده
فکر می کنم اسم معلم رو هم باید به لیست کلماتی که روی آن فکر نشده اضافه کنیم . دنبال اسم دیگری هستم کمکم کنید

2006-05-01T09:44:00.000-07:00

احمقانه ترين كار دنيا

هر روز هزاران ادم دور و روم رد ميشن حالا آشنا ياغير آشنا . و هر ورزحداقل يك ساعت حرف سياسي مي شنوم. ولي خداييش تا حالا فكر كرديد مرئم زندگي شون چه قدر به اين مزخرفيات وابسته اس يا بهتر بگم مردم چه قدر به اين مسايل گوش مي كنن ؟ سياست مداران ديوونه ترين آدم هاي دنيا هستند . بابا مردم دارن زندگيشون و مي كنن چرا اين قدر شما علافيد . بعد ما تهراني هام همش مي خوايم خودمون رو از طريق سياست آدم هاي فهميده و عاقلي نشون بديم . تا حالا فكر مرديد اون كشاورزي كه داره تو مزرعه اش كارشو مي كنه چي كار به حرف هاي احمدي ن‍زاد داره . يا اون مغازه دار تو آمريكا چي كار به حرف هاي بوش داره. اما اونا همين جورپشت سر هم يه مشت چرنديات سر هم مي كنند . نميد ونم چي گفتم چي شنيدم ولي قبول كنيد كه سياست چيز مزخرفيه

2006-04-23T12:06:00.000-07:00

چشم هم چشمی میان بچه ها

درگیر تهیه یه گزارش هستم . می خوام یه گزارش درباره چشم هم چشمی میان بچه ها بنویسم . بیشتر هم درباره موبایل . چون که به نظر من دلیل اصلی موبایل خریدن دانش آموز 13 ساله چیزی جز چشم هم چشمی نیست . فقط برای این که فلانی موبایل داره من هم موبایل می خوام . یکی از بچه هامون که تازه موبایل خریده می گفت من که موبایل رو واسه تلفن زدن نمی خوام ، پس یه تالیا می گیرم آخه من فقط به خاطر بازی و اینا موبایل می خوام ( اگه یه ذره غلو کرده باشم !) همینه دیگه فقط به خاطر این که بقیه دارن منم باید داشته باشم . در حالی که ممکنه خیلی چیز ها هم قیمت موبایل باشه ولی کاربردش خیلی بیشتر از موبایل باشه . ولی این مشکل بعضی از ماهاس که پولداریم و نمی دونیم چه جوری باید پولمون رو خرج کنیم ؟

2006-04-20T12:24:00.000-07:00

دهاتی ها احمق هستند !
امروز هفته نامه شرق رو خریدم ، یعنی روزنامه شرق رو که خریدم یه لایی توش بود به اسم هفته نامه ی شرق که از بعد عید به اینور پنج شنبه ها همراه روزنامه اس . چیز خوبیه (ما به همه چی میگیم چیز) . ولی چی شد که من دارم درباره ی هفته نامه شرق می نویسم . راستیتش صفحه ِ آخر این هفته نامه عزیز کمیک استریپیه از جمال رحمتی . این هفته هم کمیک باحالی بود ولی یه مشکل بزرگ داشت . مشکلی که شاید تو همه دنیا ، تو همه ادوار بوده ، هست و خواهد بود . مشکلی بر اساس یک ذهنیت بی خود که رسانه ها و خود مردم هم این ذهنیت رو دارن . این ذهنیت که آدم های خنگ و بی سواد همیشه روستایی هستن یا باید قیافه ی دهاتی داشته باشن . تیپی که در اون حتما باید یه کلاه ( بالای گوش) سر کاراکترمون باشه و معمولا هم چکمه یا جوراب هایی که شلوار رفته توش .معمولا هم اسمشون غضنفر ، اصغر یا چیزی تو همین مایع هاس . اصلا چرا راه دور میریم همین صمده خودمون . کاراکتری که تیپ ، قیافه و حتی اسمش مثل مورد های بالاس و او یک آدم خنگ بود(دقت کنید در همه زمان ها این مساله بوده ، حتی به نظر من قبل از انقلاب خیلی بیشتر ) ! دقت کنید درست عین کشاورز ها ، یعنی ما به زحمت کش ترین آدم هامون میگیم شما خنگین ، جالبه نه ؟

2006-04-20T03:44:00.000-07:00

جامعه بي طبقه

عجب كتابي بود ، قلعه حيوانات رو ميگم . من كه هيچي از داستان استالين و شوروي آن موقع رو هم نمي دونستم از خوندن اين كتاب لذت بردم و وقتي زندگينامه ي جرج اورول رو خوندم بيشتر لذت بردم . كسي كه وقتي مي فهمه انگليسي ها به زور برمه (جايي كه دوران خدمتش رو ميگذرونده) رو به استعمار در اوردن به كشور خودش بر ميگرده و ميره ژيش فقير ها زندگي ميكنه . وهيچ مي دونستيد كه جرج اورول اسم واقعي اش نيشت . چونكه اون اسم خودش رو لايق افتخار نمي دونست از اسم مستعار جرج اورول براي كتاب هاش استفاده ميكنه . كتاب نشون ميده كه انسان ها هيچ وقت نمي تونن جامعه ي بي طبقه داشته باشن كاري كه همه ي سياست مدار ها ادعاش رو دارن ولي يه دونشونم هم نتونستن جامعه بي طبقه داشته باشن

خواندن قلعه حيوانات رو به شما خيلي توصيه ميكنم

2006-04-20T02:54:00.000-07:00

I hate War
دارم كتاب زمين سوخته ي آحمد محمود رو مي خونم ، يعني داشت ممي خوندم چون كه چند وقته كه ديگه بازش نكردم . نه كه كتاب بدي باشه ها، نه اتفاقا كتاب خيلي خوبيه ولي يه مشكلي داره ، من از جنگ متنفرم وزمان اين كتاب هم درست اوايل جنگ و مكانش هم جايي نزديكي هاي شهر اهوازه اگر اشتباه نكنم. وچه قدر اعصاب خورد كن است خواندن درباره جنگ . همش اين سياستمدار ها (چه شرقي ، چه غربي فرقي نمي كنه !) براي هم شاخ وشونه مي كشن بعد موقعي كه جنگ شد خودشون ميرن روي صندلي هاشون ميشينن و شايد اصلا كانال تلويزيون شون هم درباره جنگ نباشه . و بمب ها سر مردماني ريخته مي شود كه نه ميدانند سياست چيه و هيچ وقت هم حتي يه كلمه هم درباره آقاي بوش يا آقاي احمدي نژاد حرف نزدند

2006-04-18T12:09:00.000-07:00

کانفیوز شدم !
گفتم که هر وقت دلم بخواد نوشته ای من ، پس مشکلی نیست که من چند وقته ( دو روزه ) که هیچی ننوشتم . البته شاید هم مشکلی باشه ! من هنوز نمی دونم که برای چی این وبلاگ رو زدم ، اومدم گفتم که اصلا نمی خوام کسی نوشته هام رو بخونه دیدم نمیشه که ! گفتم بیام روز به روزمو بنویسم یه شد مجموعه عقاید . خلاصه نمی دونم چی کار کنم ، به طور خلاصه در این یک مورد کانفیوز شده ام

2006-04-15T10:25:00.000-07:00

کودکانه
یادم میاد بچه که بودم وقتی به مامان بابام غر می زدم که از مدرسه بدم میاد و دوست دارم تو خونه بشینم و ابنا . همش بم می گفتن ما الان آرزو داشتیم جای تو بودیم و این حرف ها . اون موقع ها مسخره شون می کردم . می گفتم اینا چه قدر دیوونه ان دلشون می خواد سر ساعت 7 پاشن بعد برن تا ساعت سه تو مدرسه باشن و بعد هم با کلی تکلیف بیان خونه . گذشت و گذشت تا من همینی شدم که الان هستم ، یعنی یه بچه ( یا بزرگسال!) ی 13 ساله که هنوز هم خوشش نمیاد بره مدرسه . حالا چرا من این بحث رو مطرح کردم آخه چند روزه نماز جماعت مدرسه رو با دبستانی ها می خونیم ، وقتی می بینمشون می فهمم که مامان بابام راست می گفتن ، البته هیچ وقت نمیگم که کاش که برگردم به اون موقع یا چه قدر اشتباه می کردم که می گفتم دوست دارم بزرگ شم چون که میدونم و مطمئنم اگه از همین بچه ها سوال کنم دوست دارین دیگه مدرسه نیاین اونا حتما میگن نه درسم مثل من و حتما اونام وقتی همسن من میشم دوست دارن بزرگ شن . وشاید شماهام که از من بزرگ ترید میگید تو چه قدر دیوونه ای ، الان بهترین دوران زنگیتونه و اینا ، حرفی که معلم های مدرسه تا حالا صد بار به ما گفتن .

2006-04-14T12:17:00.000-07:00

مسلمون خوب مسلمون غمگین !
نمیدونم برا چی این تلویزیون {...} میخواد به مردم تلقین کنه که مسلمون خوب مسلمون غمگینه . حالا ما تهرانی ها یا مردم چند شهر بزرگ دیگه دی وی دی دارن و پلی استیشن و {...} دارن و تنها سرگرمی شون تلویزیون نیست . ولی اون بنده خداهایی که صبح تا شبشون پای تلویزیون چی کیر کنن . زانوی غم بغل بگیرن . اصلا بیاین شهادت یه امام با میلاد شو مقایسه کنین . واسه شهادت کل روز و عزاداری نشون میدن اما واسه میلاد به یه زیرنویس بسنده می کنن . حالا انگار فقط امام ها هستند . ما باید غم فلسطینی ها رو که بخوریم . مردم عراق هم که اصلا ایرانی هستند ! زلزله هم که کم نداریم . خدا میدونه سر زلزله بم چه قدر روحیه مردم رو خراب کردن . به جای این که بیان چند تا برنامه شاد نشون بدن تا مردم غصه نخورن تا یه ماه هر کانالی می زدی تصویر بمی ها بود . حالا شانس اوردیم رسید به دهه فجر وگرنه تا آخر عید همین آش بود و همین کاسه . نمیدونم چه جوری تموم کنم . خودتون یه جوری خاتمه اش بدید دیگه

2006-04-13T13:29:00.000-07:00

ولی در آخر طبیعته که می مونه ...
معلم انشامون برای عید تکلیف داده بود با موضوع یه آغل و یه گرگ . البته موضوع که نه ، یه داستان که این دو تا هم توش باشن . آقا من هم که متنفرم از این موضوع های مزخرف کلیشه ای ، کل عید رو فکر کردم رو این موضوع ، اصلا نمی شد که نمی شد . خب گرگخ می اومد و حیووناره می خورد ، یا می اومد کشته میشد . چیز دیگه ای که نمی شد نوشت! یه هفته دیگم فکر کردم تا این که بالاخره یه موضوع تو ذهنم شکل گرفت . {حالا برین داستان و بخونین این قسمت رو بعد خوندن داستان بخونین } همون طور که دیدید همه از طبیعت غذاشون رو می گیرن . یعنی زندگی ما وابسته اس به طبیعت ، بعد همه هم به وسیله ی هم دیگه می میرن (حتی اون آدمه) ولی در آخر طبیعته که می مونه...

2006-04-12T13:30:00.000-07:00

آقا کیک پنیری چیه ؟
الان فردا صبح دیشبه ! دیشب چه روزی – ببخشید شبی بود ؟ دیشب باشگاه (فوتبال) انرژی اتمی ایران رو خرید .( مبلغ قرارداد هنوز فاش نشده ) . برای همین تو مدرسه بین معلم ها و بچه ها همش بحث انرژی اتمی و اینا بود . حالا بماند که بعضی موقع ها این سوال ها برای تلف کردن وقت کلاس مفیده و از شیوه های مدرنه اما از این هم که بگذریم بحث ، بحث با حالی شده بود .یه معلم می گفت ما الان جز کشور های جهان اولیم و تو دنیا رقیب نداریم. آمریکا جلوی ما دیگه کسی نیست و ... معلم بعدی اومده میگه که این آقایون که میگن انرژی هسته ای واسه برق خوبه و اینا میدونن همین تغییر نکردن ساعت ها چه قدر از نظر مصرف برق ضرر داشته بعد هم می گفت ما این همه سال مخفیانه کار کردیم حالا اومدن همه چیز رو لو دادن . خلاصه ما هم مثل این منگل ها مونده بودیم و نگاهشون میکردیم . حالا از همه اینا بگذریم یکی از بچه ها وسط بحث کیک زرد جدی جدی پرسید : آقا این کیک پنیری چه ربطی به انرژی هسته ای داره ؟

2006-04-11T14:22:00.000-07:00

متروشون

دیشب رفته بودیم عید دیدنی . خونه ی یکی از اقوام . یکی از فامیل داشت تعریف می کرد رفته بودم مترو داشتم از پله ها که خیلی زیاد بوده می رفتم پایین یه خانومی از بغل بم گفت : اینم از متروشون . بعد بحث این شد که مردم برای چی میگن متروشون یا چرا میگن این ایرانیا و خلاصه چرا مردم این جورین . بعد هم یکی از دوستان فرنگ رفته تعریف می کرد که چند سال پیش برای یه بیماری رفته بودیم انگلیس . جلسه ی اول ما دیر تر از وقتمون رسیدیم دکتر . دکتر هم از ما دلیل دیر اومدنمون رو جویا شد . ما هم گفتیم تو این مسیری که ما میایم ترافیکه . خلاصه سرتون رو درد نیارم این دکتره میبینه که اینجا واقعا ترافیکه و اینا . بعد یه روز میاد از این فامیل ما از طرف همه مردم عذر خواهی می کنه و یه خط آزاد هم به ما می ده بعد هم میگه که این تقصیره یه نفره که قانون رو رعایت نمی کنه

نمی خوام بگم ما ایرانیا از ایرانی بودنمون خوشمون نمیاد یا اینکه انگلیسیا وطن پرستن و حس ناسیونالیستی دارن . نه قضیه از یه جای دیگه آب میخوره

2006-04-10T13:14:00.000-07:00

این یک وبلاگ است !
این یک وبلاگ است ( مرسی گفتی نمی دونستیم ) . برای خودم که اگر چند یا چندین سال دیگه اگه زنده بودم بیام بخونمشون و یادم بیاد که چند سال پیش یا چندین سال پیش چه حرکتی انجام دادم . البته شما هم می تونین بفهمین که من چند یا چندین سال پیش ( اه ، کشتی ما رو با این چند و چندین ) چی کار کردم . من اینقدر خسیس نیستم که به شما اجازه ندم از این مطالب گرانمایه استفاده نکنین . ضمنا بنده دو عدد وبلاگ هم قبلا داشتم که هنوز هم دارم و خواهم داشت ایشالا .
در مورد اسم پاک کن . حقیقتش انتخاب این نام در راستای نام وبلاگ داستان های کوتاه من که مداد نوکی بود انتخاب شده . ومن تصمیم دارم در همین روند برای تمام وسیله های جا مدادی یک وبلاگ درست کنم . البته یادم میاد که چند وقت پیش یه کتاب از شل سیلور استاین خوندم که توش با یه نفر دعواش میشد بعد اون رو با پاک کن پاکش می کرد . حالا منم از شما می خوام که روی مغزتون یه پاک کن بکشید . ضمنا اسم من تا اطلاع ثانوی من هستش .